![giagprod1-thumb-large](https://i0.wp.com/www.kathemera.gr/wp-content/uploads/2012/08/giagprod1-thumb-large.jpg?resize=435%2C326&ssl=1)
Από την ώρα που βγάλαμε στο protagon την ιστορία και τις δηλώσεις του Σιδέρη Τασιάδη, που όχι απλά μας δήλωσε ευθαρσώς ότι «δεν αισθάνεται Έλληνας» αλλά μας ξεκαθάρισε σχεδόν ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα να πανηγυρίζει για το μετάλλιό του η χώρα που ανάγκασε τους γονείς του να γίνουν μετανάστες, έχει ξεσπάσει ένας μίνι «πόλεμος» στο διαδίκτυο. Είναι «γενίτσαρος» ένας αθλητής που ουσιαστικά απαρνιέται την ελληνική του καταγωγή και σπεύδει να κάνει σκληρές για την Ελλάδα δηλώσεις; Είναι «προδότης» ο γιος των μεταναστών που βάζει κάτω την ψυχρή λογική και κοιτάζει το συμφέρον του;
Πριν απαντηθεί το ερώτημα, σκεφτείτε την αντίστροφη εκδοχή. Έστω ότι ο «γερμανός» Σιδέρης Τασιάδης μας έλεγε ότι αφιερώνει το μετάλλιο αυτό στην Ελλάδα και εμφανίζονταν στο βάθρο με την γαλανόλευκη. Αμέσως από «προδότης» θα γίνονταν για όλους τους Έλληνες «ο ήρωας που ξελάσπωσε την κακιά Μέρκελ στο Λονδίνο». Αλλά πόσο θα άρεσε αυτή η απάντηση στον γερμανικό λαό, που τον αγκάλιασε και του παρείχε όλα τα εφόδια για να φτάσει εκεί που βρίσκεται σήμερα; Πόσο θα μας άρεσε εμάς των Ελλήνων αν ο Ηλιάδης πάρει κανένα μετάλλιο και ανέβει στο βάθρο με την σημαία της Γεωργίας, χώρας από την οποία κατάγεται; Πόσο θα μας άρεσε αν ο Σάντος πριν ενάμισι μήνα στο Euro, αντί να εμφανίζεται ως ο πιο φανατικός Έλληνας, μας έλεγε ότι «όλα κι όλα, είμαι ο προπονητής της Εθνικής Ελλάδος αλλά αν παίξουμε με την Πορτογαλία, θα πρέπει να με καταλάβετε. Αυτή είναι η πατρίδα μου…». Για αυτό λοιπόν, η «προδοσία» είναι μια βαριά κουβέντα που εύκολα την εκτοξεύει κανείς αλλά έχει δύο όψεις. Και στο κάτω – κάτω της γραφής, τι κατάφεραν και αυτοί που έκαναν τα ακριβώς αντίθετα από εκείνα που έπραξε ο Τασιάδης;
Στην ίδια πόλη που κατοικεί ο «γερμανός» ασημένιος ολυμπιονίκης, στο Αουγκσμουργκ, γεννήθηκε και μεγάλωσε και ο Χρήστος Τσακμάκης, ο αθλητής που εκπροσώπησε την Ελλάδα στο αγώνισμα που ο Τασιάδης κέρδισε το μετάλλιο. Δεν πέτυχε την πρόκρισή του στον μεγάλο τελικό (όπως είχε κάνει τέσσερα χρόνια πριν στο Πεκίνο, όταν και αναδείχθηκε έβδομος). «Πως σχολιάζεις ότι ενώ μεγαλώσατε ουσιαστικά μαζί, μένετε στην ίδια πόλη και προπονείστε μαζί, αυτός αγωνίζεται με την Ελλάδα και εσύ με την Γερμανία;», ρωτάμε τον Τασιάδη. «Ο καθένας έλαβε την δική του απόφαση. Έτσι έκρινε εκείνος, το ήθελε ο ίδιος να αγωνίζεται για την Ελλάδα, διαφορετικά έκρινα εγώ», μας απαντά. «Εγώ πάντως σε καμία περίπτωση δεν έχω μετανιώσει για την επιλογή μου», επιμένει ο ολυμπιονίκης. Λες και ήξερε την «βόμβα» που είχε λίγο νωρίτερα πετάξει ο Τσακμάκης, συζητώντας μαζί μας.
«Οικονομικά δεν υπάρχει στήριξη από την Ομοσπονδία, που κι αυτή όπως ξέρω δεν έχει χρήματα. Ούτε όμως υπάρχει και κάποιο άλλο κίνητρο και προβληματίζομαι αν θα συνεχίσω ή όχι. Μπορεί να συνεχίσω το κανόε καγιάκ αλλά όχι πλέον με τα ελληνικά χρώματα. Η προοπτική είναι να αγωνιστώ στους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, αλλά γα αυτήν την διοργάνωση σκέφτομαι να αλλάξω χώρα…», μας είπε ο καταγόμενος από την Φλώρινα αλλά γεννημένος και μεγαλωμένος στην Γερμανία αθλητής μας. Μια δήλωση που έχει προκαλέσει και αυτή έναν μικρό σάλο σε ορισμένα φόρουμ του διαδικτύου, με αρκετούς να ζητούν από την ΕΟΕ την αποβολή του αθλητή από την ολυμπιακή ομάδα, έστω και αν στο παρελθόν έχει δοξάσει με προσωπικές θυσίες τα ελληνικά χρώματα.
«Θα γίνεις και εσύ Γερμανός;», τον ρωτήσαμε. «Όχι, αυτό μπορώ να στο πω σίγουρα, άλλωστε η Γερμανία έχει αθλητή στο αγώνισμά μου, τον Σιδέρη…», μας απαντά ο Χρήστος Τσακμάκης. Οπότε, μοιραία, έρχεται η καίρια ερώτηση: «Μετάνιωσες που ήρθες και έγινες Έλληνας, που μόνος σου επιδίωξες να αγωνιστείς με τα ελληνικά χρώματα;». Η απάντησή του; Μια παύση. Ένα κόμπιασμα («εεεεεε…»)και μετά μια διπλωματική δήλωση: «Βλέπεις και μόνος σου τα μέσα που έχει στην διάθεσή του ο Σιδέρης και βλέπεις και τα δικά μου», μας λέει. Και προσθέτει: «Ο Γερμανός Τασιάδης έγινε από τον αθλητισμό αστυνομικός και ο Έλληνας Τσακμάκης άνεργος…».
Tου Γιάννη Γιαγκίνη
Πηγή: protagon.gr