![OLYMPUS DIGITAL CAMERA](https://i0.wp.com/www.kathemera.gr/wp-content/uploads/2012/07/P8271629.jpg?resize=696%2C928&ssl=1)
Η παγκόσμια λαμπαδηδρομία της Αθήνας είχε τεράστιο κόστος. Καλύφθηκε από τους χορηγούς, δηλαδή από την Coca Cola και τη Samsung. Όσο και αν επένδυσαν με τα λογότυπα τους τον κότινο και το σήμα των Αγώνων, το κυρίαρχο brand ήταν, αναμφισβήτητα, η Ελλάδα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες το όνομα της πόλης προτάσσεται έναντι του κράτους. Όμως το 2004 η Αθήνα έδινε το όνομα, αλλά η Ελλάδα έβαζε το χρώμα. Περίπου το ίδιο έγινε με τους χορηγούς: μπορεί να έστρωναν το χρήμα να περάσει η Φλόγα, αλλά αυτό που έμενε ήταν εικόνες από την Ελλάδα και γεύση μουσακά.
Ακολουθώντας τη Φλόγα της Αθήνας ανά τον κόσμο διαπίστωνες, γαμώτο, ότι η Ελλάδα έχει πολλούς φίλους. Διαθέτει ένα συμπαθητικό πρόσωπο και δυνατότητες για εξαιρετικό μάρκετινγκ με βάση την ιστορία και τον πολιτισμό της. Μπορεί τα δημοσιεύματα του ξένου Τύπου να σημείωναν αμφιβολίες για την επάρκεια της ολυμπιακής προετοιμασίας, αλλά ο πλανήτης είχε καλή γνώμη για την Ελλάδα. Η κατάκτηση του Euro και η καλή οργάνωση των Αγώνων έδωσαν περισσότερες θετικές ψηφίδες στην εικόνα της χώρας. Έπεσαν μία προς μία τα τελευταία τρία χρόνια.
Οι Αγώνες της Αθήνας κόστισαν πολλά, αυτό είναι αλήθεια. Όμως τα ολυμπιακά οικονομικά δεν έπεσαν έξω από το κόστος της διοργάνωσης. Έπεσαν έξω από την αδυναμία εκμετάλλευσης και αξιοποίησης των υποδομών. Φτιάξαμε στάδια χωρίς σχεδιασμό για το μέλλον τους. Εγκαταστάσεις χωρίς προοπτική και υποδομές χωρίς νόημα. Αν η διοργάνωση των Αγώνων άλλαξε τη ζωή στην Αθήνα (μετρό, Αττική οδός, αεροδρόμιο, έργα βελτίωσης), η αξιοποίηση των υποδομών θα άνοιγε τον δρόμο που βάδισε και η Βαρκελώνη. Δεν έγινε τίποτα. Μεταχειριστήκαμε τους Αγώνες ως μία τραυματική εμπειρία, σαν υποχρέωση που πετάξαμε από την καμπούρα μας. Λίγες μέρες μετά την τελετή λήξης αισθανόσουν ότι οι Αγώνες είχαν φύγει μακριά, πίσω στον χρόνο. Και όμως, η ανάμνηση τους μπορούσε να κινητοποιήσει δημιουργικές δυνάμεις. Τι απέγιναν οι εθελοντές; Χρησιμοποιήθηκαν μόνο στη διοργάνωση της Eurovision. Βασικές εγκαταστάσεις σκουριάζουν αναξιοποίητες. Ημίζερη Ελλάδα ρούφηξε τα πάντα στη δίνη της, εκεί που πέφτουμε τώρα και εμείς.
Υ.Γ: Διευκρινίζω ότι εργάστηκα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, συνεπώς η γνώμη μου δύναται να εκληφθεί ως υποκειμενική.
Του Κώστα Γιαννακίδη
Πηγή: protagon.gr
Photo: kathemera.gr